Forum Klanowe POLISHSEAMEN

Ludwik dalej pośpieszał kolegów motywując ich do szybszego działania "zagęszczanie ruchów" jak to sam nazwał.
Powoli zaczęły "przedzierać" się do niego słowa wypowiedziane przez Wacława
Sowieci tu zmierzają? Cholera, że oni tez?

Sam Luwdwik zaczął biegać przy swoich i poganiać ich by pośpieszyć załadunek. - No dalej, nie ociągać się - wykrzykiwał to z uśmiechem na twarzy. Chodź mimo radości która była widoczna na jego twarzy w sercu czuł jakiś smutek tak jakby żegnał się z tym miejscem na zawsze. Na zawsze z Polską z Polską...

- Zrozumiałem, spróbujemy doprowadzić to miejsce do ładu, ale rano się okaże co możemy tu zrobić.
Rozumiem że możemy tu trochę zostać?

Ludwik rozejrzał się po "swoich" i powiedział do Króla
- Będziemy "zamykać" za 6 godzin powinniśmy być na miejscu.

Gwarczyński siadł i wrócił do mapy popatrzył jeszcze na Wacława i powiedział " Mam nadzieję, że na miejscu będzie jak należy".

- Na to wygląda, chodź musimy to doprecyzować jak to będzie wyglądać.

Ludwik poszedł najpierw przygotować swój "tobołek' po czym ruszył do reszty kolegów upewniając się że będą przygotwani.
Powtarzał każdemu z nich " Przygotuj się na zaraz i bądź spakowany, a za godzinę idziemy wspólnie zjeść."

- Dziękuję za wprowadzenie, nie będę już ci zawracał gitary. Jakby co jestem do dyspozycji.

- Znasz już strukturę, jak będziemy wyglądać i jak funkcjonować?

- A co z naszymi chłopakami? Jeden w szpitalu drugi zaginiony co z nimi?

Ludwik poczekał jak wszyscy rozejdą się po czym podszedł do Wacława i zadał mu pytanie.
- To co teraz? Gdzie mamy ćwiczyć?

Ludwik wpatrywał wzrok w Wacława i oczekiwał na dalsze wyjaśnienia.

Trzymając szklaneczkę "kompociku" rzekł do Wacława
- No jak widzisz to najlepsi piloci w naszym kraju- i tu zrobił przerwę opróżniając całą szklankę i kontynuował - mam nadzieję, że twoje wieści nie wpłyną negatywnie na chłopaków.

Ludwik powiedział krótko "Rozumiem" i wrócił dokończyć lekturę.

Ludwik odwrócił się i powiedział - Nic, właśnie o to chodzi, że nic a ty ciągle każesz mi się przyznać do czegoś czego nie zrobiłem.