Forum Klanowe POLISHSEAMEN

Żwirko zorientował się, że jego ludzie już przyuważyli żandarmów. Szczególnie Drecki cały zesztywniał. Staszek, widząc to, tylko westchnął głęboko.
- Idziemy z tłumem, panowie. Zachowajcie spokój i luz. Żandarmi na sto procent nie na nas czekają.

Żwirko wstał z ławki i przeciągnął się demonstracyjnie, prezentując pełen luz i spokój.
- Ruszamy! I spokojnie, panowie. Za mną!
Nie oglądając się za siebie, leniwym krokiem ruszył w stronę pierwszego wagonu.

Żwirko poczuł się w obowiązku uspokoić swoją grupę. Rozparł się wygodnie i - jak mu się wydawało - bardzo po cywilnemu na ławce i rzucił w eter: - Panowie. Zachować spokój. Siedzimy aż do zatrzymania się pociągu. Potem wstajemy i spokojnie wsiadamy. Zdecydowanie innym wejściem niż żandarmi. Jeśli je...

- Nie było cywilnych butów, panie poruczniku - Żwirko czuł się w obowiązku wyjaśnić sytuację - Musieliśmy do piętnastej czekać. Na szczęście opłaciło się i już ruszamy. A nie potrzebujecie przypadkiem jakiejś pomocy?

Pytanie do MG:
Jest około 16:00. Jesteśmy w zaprzyjaźnionym, rumuńskim domu. Zatem powinno już być wiadomo jak zakończyła się historia z obuwiem? Mamy w miarę wygodne cywilki bez dziurawych podeszew podwiązanych sznurkami? Czy nie mamy?

- Dobrze, poruczniku. Z tym stogiem to bardzo słuszna uwaga. I podążając dalej za pańską myślą - znaczy tą o nie rzucaniu się w oczy - zdecydowanie stawiam na las. Tam nie będziemy musieli odgrywać wędkarzy. Po prostu zaszyjemy się w największej gęstwinie, aby nie zauważył nas totalnie nikt. A jak p...

Żwirkowi propozycja Dreckiego wydała się zupełnie nie z tej ziemi. I zupełnie nie do przyjęcia. - Wybaczcie, poruczniku, ale nie mogę przyjąć pańskiej propozycji. Jestem głęboko przekonany, iż żaden z nas nie powinien już wracać do obozu. Uważam, że obóz już dla nas nie istnieje. Jest rozdziałem zam...

Pytanie do MG: czy porucznik Drecki jest starszy stażem (lub czymkolwiek innym) od porucznika Żwirki i w związku z tym jest dowódcą tej czteroosobowej grupki i może Żwirce wydawać rozkazy? :eek ==========================================================================================================...

- W takim razie ja wybrałbym jednak opcję poczekania do 15:00 na cywilne buty. Po pierwsze Rumuni ogólnie są nam przyjaźni więc mała szansa, że trafimy na donosicieli, szczególnie tutaj, blisko obozu, gdzie zarówno strażnicy jak i okoliczni mieszkańcy znają nas i lubią. A w dalszej podróży w butach ...

Żwirko zastanowił się przez chwilę: - Aby móc odpowiedzieć proszę tylko o wyjaśnienie w kwestii pociągu do Bukaresztu. Co to znaczy, że "mamy pociąg"? To znaczy, że mamy jakieś bilety? Na ten konkretny dzień i godzinę i jak nie wsiądziemy to przepadło? Czy też możemy legalnie pojechać jakimś następn...

Usłyszawszy tą przemowę, Żwirko nie wziął głębokiego oddechu. Nie wziął żadnego. Po prostu go zatkało. „O Matko moja! Jak mogłem się aż tak co do kolegi Wacka pomylić?! – strumień myśli toczył się przez pozbawiony dopływu tlenu, Żwirkowy mózg – Przecież tu się nic kupy nie trzyma! Niby >>mnie nie ob...

Żwirko, jak to miał we zwyczaju, postanowił nie owijać w bawełnę: - Słuchaj Wacek. To, co mówiłem o twoim zmierzaniu w kierunku bezproduktywnego bicia piany, nie było atakiem na ciebie, a tylko usiłowaniem skanalizowania wszelkich podejmowanych w tym obozie działań na działaniach praktycznych, a nie...

W końcu Żwirko zdecydował. Zabierze cywilny płaszcz i czapkę, a także przypinki, gapę i kordzik. Resztę zostawi na potrzeby kolegów. Bardzo żałował rogatywki, ale cóż... zupełnie nie nadawała się do ukrycia i przemycenia. "A co tam! To tylko rzeczy! Nie czas żałować róż... i tak dalej" - przemknęło ...

Żwirko słuchał uważnie, ani na chwilę nie przerywając zamiatania łyżką. Z tego co usłyszał wywnioskował, że najwyraźniej dokonano już ostatecznego podziału na grupki ucieczkowe i dokonano także losowania "kolejności startowej". Starał się równo układać w głowie padające z ust Wacka informacje. Odnot...

"No i obraził się, chłopisko - Żwirko, stojąc w kałuży, ze smutkiem i żalem wpatrywał się w oddalające się, Wackowe plecy - Cóż! Czasem chcesz komuś po przyjacielsku zwrócić uwagę na popełniane błędy... a ten ktoś nie zrozumie twoich intencji... i odbierze to jako atak na siebie... i jest mu przykro...