R3 - ppor. Andrzej Baran - Bitwa o Flandrię

[PL_Andrev]

- Ten? - wskazał brodą samolot - nie ma mowy. Znaczy sprawny jest, ale chwilowo nieprzydatny? niesprawny? (przez chwilę szukał właściwego słowa) do walki. Ale mój nowy samolot jest sprawny, a powinien być gotowy - właśnie chłopaki kończą malowanie znaków rozpoznawczych. Zresztą w locie bojowym to farba szybciej wyschnie - wyszczerzył zęby w uśmiechu do kapitana.

[PL_CMDR Blue R]

-To widzimy się podczas lotu - powiedział kapitan

8 minut później:
-Na dwudziestą? - spojrzał na Andrzeja, czy on nie żartuje, po czym powiedział - Panie poruczniku, to nie można było od razu mówić? Przecież jak pan się wzniesie na kilka kilometrów, to całą pracę szlag trafi. Rozumiem, że są rzeczy ważne i ważniejsze, ale po co my się nad tym męczymy? - wskazał na szachownicę, która jeszcze nie w pełni pokrywała francuską rozetę.- Jeszcze jakby to był niski, powolny lot, ale wysoko w górze jest mroźno.

[PL_Andrev]

- Rozkaz to rozkaz - wzruszył ramionami Andrzej - co się przejmujecie, przemaluje się jeszcze raz - a widząc markotną minę mechanika - odrzekł: ja was rozumiem, nikt nie lubi robić to samo dwa razy, ale spokojnie, spróbuję wam coś z kantyny oficerskiej podwędzić ekstra jako zadośćuczynienie, zgoda?

[PL_CMDR Blue R]

Wystartowali w czwórkę o 20:00 i przez pierwsze 30 minut krążyli w okolicy Colmar, aż nadeszła wiadomość, że na południu zauważono samoloty nieprzyjaciela lecące wzdłuż Alp na zachód. Ledwo jednak ruszyli na południe nadeszła druga wiadomość, informująca o formacji, która znajdowała się kilkadziesiąt kilometrów dalej. Kapitan był pewny, że to ta sama grupa, tylko pierwsza wiadomość była spóźniona. Ścigali tą formację (a siły alarmowe z lotniska były gdzieś przed nimi) aż do połowy drogi między Belfort i Besaneon, gdy dostrzeżono poniżej nich, jakąś formację samolotów na tle chmur
-Obniżamy lot! Za mną! - rozkazał kapitan

Już po chwili okazało się, że formacja leci nie na zachód, ale na wschód, ale ponieważ nie wyglądała na sojuszniczą, kapitan dalej kazał ich ścigać. Gdy obniżyli lot o 1000 metrów, okazało się, że samoloty są dalej, niż się wydawało.
-Uwaga! To mogą być 110!
Andrzej dobrze zrozumiał to ostrzeżenie. 15 Messerschmittów 110, to na pewno nie była formacja, którą chcieli zaczepiać, choćby ze względu na ich małą liczność. Lecieli tak kolejną minutę, powoli wychodząc na pozycję do ataku i wtedy okazało się, że to nie są szybkie, niemieckie bombowce. Mimo, że Andrzej tylko słyszał kapitana przez radio, widział jak ten uśmiechnął się szeroko, gdy rozkazał:
-To same bombowce! Atakujemy ogon formacji!
Bombowce leciały w kształcie strzałki, więc Andrzejowi przypadał przedostatni samolot po prawej stronie formacji... Czyli on miał do celów z jednej strony najdalej, ale przecież pewne było, że nie wszyscy skupią na nim ogień. Zegar wskazał 20:45, gdy formacja nieprzyjaciela otworzyła ogień na spadające na bombowce myśliwce...

=====================================
Podejście: 1
Dystans: Daleki
Możliwe: Zbliżenie, otwarcie ognia (zwykłe lub deszcz ołowiu) lub odskoczenie)
Przy strzelaniu należy wybrać "Prawe skrzydło, kadłub, lewe skrzydło"

[PL_Andrev]

Andrzej zbliżał się bombowców czekając aż cel wypełniać celownik. jeszcze nie - szeptał do siebie, jeszcze nie...

[PL_CMDR Blue R]

Smugi pocisków z bombowców ominęły samolot Andrzeja w tym pierwszym etapie podejścia i Andrzej mógł spokojnie nacelować się na przeciwnika. Teraz mu się to idealnie udało...

=====================================
Podejście: 1
Dystans: Średni
Możliwe: Zbliżenie, otwarcie ognia (zwykłe lub deszcz ołowiu) lub odskoczenie)
Przy strzelaniu należy wybrać "Prawe skrzydło, kadłub, lewe skrzydło"

[PL_Andrev]

Andrzej zdecydował sie ostrzelać lewe skrzydło, ale na spokojnie.