R2 - ppor. Andrzej Baran - Drôle de guerre

[PL_CMDR Blue R]

29 marca 1940 Luxeuil, Wschodnia Francja
Lot do Luxeuil trwał niecałą godzinę i lotnisko wkrótce pokazało się w przerwie między chmurami. Pogoda dalej nie zapowiadała się dobrze. Trafili praktycznie w okienko pogodowe, a potężny front chmur dalej napierał w stronę Alp, gromadząc się w okolicy. Samo lotnisko Luxeuil było starą bazą wojskową z dobrą infrastrukturą. Betonowy pas, hangary z samolotami i murowane budynki brzmiały raczej jak miejsce bazowania w czasie pokoju. I to niecałe 100 kilometrów od Renu, za którym był wróg. Za to przy nadchodzących opadach śniegu okazała się dobrym miejscem do przeczekania. Po śniegu natomiast przyszedł deszcz i dopiero 7 kwietnia 1940 polski klucz wypuszczono na lot, którego celem było zapoznanie się z okolicą, po tym jak podczas bezczynności mogli zapoznać się z kolegami...

=======================================
[jakie masz pytania o front i doświadczenia? Napisz, to zacznę od nich następny post]

[PL_Andrev]

Andrzej oczywiście zaczął rozpytywać nowych "kolegów" o sytuację i doświadczenia.
Francuską ziemię broniła linia Maginota, flota stanowiła drugą siłę po brytyjskiej... jedynie na niebie nie było żadnych granic.
Andrzej dobrze pamiętał sierpień 39. Niemcy już wtedy latali wysoko nad Polską, pewnie fotografując zdjęcia dla wywiadu. Tylko że tu już była wojna, a Francuzi dysponowali znacznie lepszymi maszynami...

[PL_CMDR Blue R]

I jak się okazało, doświadczenia z walk z Niemcami mieli podobne, jak oni w sierpniu... tylko efekty były lepsze. Francuska sieć łączności działała bez zarzutu, a francuskie maszyny były w stanie dogonić Niemieckie maszyny, wiec czasami Niemcy nawet wysyłali samolotom zwiadowczym eskortę I jak się okazało, Niemców też ograniczała pogoda. Gdy Polacy lecieli w locie zapoznawczym Niemcy też wznowili loty i powrót Polskich pilotów na lotnisko był opóźniony, gdyż podrywano właśnie Morany do przechwycenia niemieckiego samolotu. Andrzej żałował, że wykryto go, gdy oni już wracali i nie mieli za wiele paliwa, gdyż rwał się do walki. Ostatecznie to Francuzi dopali niemiecki samolot i zestrzelili nieopodal Meurcourt.
7 kwietnia oprócz pierwszego lotu polskich pilotów i zestrzelenia Ju52 zapisał się jeszcze w jeden sposób w historii dywizjonu. Tego dnia do dywizjonu przybył major Mümler, który w tej jednostce miał odbyć staż jako dowódca, jako kolejny etap wdrażania polskich lotników do wspólnego wysiłku.

Commandant DURIEUX Pierre - André
Commandant CLIQUOT DE MENTQUE Gérard
Commandant Polonais MUMMLER Mieczyslaw (2x He111, 1xHs126)

3eme Esc.
Capitaine PAPIN - LABAZORDIERE - RUILLIER-BEAU FOND Marie - 1x Grupowy Ju52
Capitaine ROY Pierre
Lieutenant COUILLENS Roger - 1 grupowy Ju52
Lieutenant JEANDET Henri - 1 Grupowy Ju52
Sous-Lieutenan GAUTHIER Gabriel - (ranny) 1 grupowy Do17, 1 Me109
Sous-Lieutenant GRUYELLE Michel 1 grupowe Do17, 1 Me109
Adjudant-Chef VALENTIN Georges - 1 grupowe Do17
Sergent-Chef DE-FRAVILLE Hubert
Sergent-Chef DOUDIES Jean 1 grupowy Do17
Sergent CATOIS Georges
Sergent GRIMAUD Henri (ranny)
Sergent LAMBLIN Jacques 1 grupowe Do17, 1 grupowy Ju52
Sergent MARTIN René-Lucien
Sergent PANHARD René - André - 1 Me109
Sergent PASSEMARD Amédée
Sergent SONNTAG 1 grupowy Do17
Pilote Polonais
Lieutenant. Wladysław Goethel
Sous-Lieutenant Andrzej Baran (PL_Andrev) - (1 grupowy Ju87, 1 Do17 Campagne de Pologne)
Caporal Eugeniusz Nowakiewicz (NPC) -

4eme Esc.
Capitaine HUGO Henri
Lieutenant DUSSART Jean 1 grupowy Ju52
Lieutenant MANGIN
Lieutenant BOUTON Serge 1 grupowy Ju52
Sous-Lieutenant LOUIS Camille
Sous-Lieutenant POMIER-LAYRARGUES René
Adjudant-Chef PONTEINS Denis
Sergent-Chef GOURBEYRE
Sergent-Chef JONASZIK 1 Me109
Sergent BOILLOT Pierre - Charles
Sergent BOURDON
Sergent BRET Emile 1 grupowy Ju52
Sergent COHEN
Sergent GAUFFRE
Sergent LEFEVRE Maurice

I wtedy wojna skierowała się do Norwegii, rozpoczynając się od wiadomości, że okręt podwodny zatopił transportowiec wojska Rio de Janeiro (a ponieważ wiadomość podali Brytyjczycy nie podając narodowości okrętu, początkowo wszyscy uznawali to za działanie brytyjskiego okrętu podwodnego), a następnego dnia Niemcy uderzyli na Danię i Norwegię, kierując tam swoje siły, co też w odpowiedzi uczynili alianci. Przez pewien czas wydawało się, że spowoduje to, że front "Śmiesznej wojny" wkrótce ucichnie jeszcze bardziej, ale na szczęście dla Andrzeja tak się nie stało i niedługo później także i on miał po raz pierwszy od dłuższego czasu dostać okazję aby spotkać się w powietrzu z Niemcami.

Był to 19 kwietnia 1940 roku.
O poranku na odprawie kapitan Papin kolejno wyznaczał klucze do lotu. Polski klucz miał od 9:00 czekać w dyżurze, gdy patrol wykonywał klucz dowodzono przez chorążego Vallentina i na 10:45 wyznaczony był start polskiego klucza do patrolowania granicy między Szwajcarią i Colmarem, a w pogotowiu, gotowi do następnego lotu mieli czekać podporucznik Gryuelle z sierżantami De-Fraville i Passemard.
Kapitan powiedział:
-Nie zapuszczajcie się nad Rzeszę w pościgu. Ich artyleria przeciwlotnicza i obserwatorzy tylko na to czekają. To my wykorzystujemy artylerię i obserwatorów. Niemiecki samolot wleci nad Francję, atakujemy go z przewagą. Wleci z eskortą, ściągamy posiłki i atakujemy z przewagą. Nie dajcie się wpuścić w pułapkę. Już parę razy pojawiał się na granicy zachęcający cel... I zwykle wtedy w pobliżu były Messerschmitty. My chcemy ich wciągnąć w pułapkę, a oni nas. I tak toczy się ta wojna, panowie Polacy.

[PL_Andrev]

Andrzej pokiwał głową że rozumie: kierunek Bazylea, nie przekraczać Renu.
Co może pójść nie tak?

[PL_CMDR Blue R]

Czekając na dyżurze mogli tylko zanudzić się na śmierć, dlatego z radością powitali wiadomość o gotowości na start. Wystartowali nawet minutę przed czasem i już przed 11:00 wlatywali nad Belfort, lecąc na wysokości 5500 metrów i powoli się wznosząc. Lecieli w trójkątnym szyku. Prowadził porucznik Goethel, po jego lewej stronie leciał kapral Nowakiewicz, a Andrzej po prawej stronie. Na południu chmury delikatnie opierały się o Alpy, a przed nimi w oddali leżał Ren. Lecieli pomiędzy Wogezami na północy i górami Jura na południu, kierując się Bramą Belfortu w kierunku na Bazyleę. To graniczne miasto, niczym latarnia, wskazywało miejsce, gdzie stykają się granice trzech krajów, a rzeka Ren wskazywała kierunek ich patrolu. Z tej wysokości wydawały się takie spokojne. Andrzej spoglądał na to zaczarowany. Taki piękny widok. Aż ciężko było uwierzyć, że właśnie patrzy na linię frontu "Śmiesznej Wojny". Aby choć jakaś łuna była na ziemi. Nic.
-Widzi pan ich przed nami, poruczniku? - odezwał się kapral Nowakiewicz, wyrywając Andrzeja z zamyślenia - Na wschód od nas.
-Widzę... - odezwał się porucznik Goetel - Chyba mamy komitet powitalny. Messerschmitty?
Andrzej szybko spojrzawszy na busolę, podniósł wzrok szukając na niebie wroga, ale go nie dostrzegał.
-Za duże. Chyba bombowce. Kilka. - powiedział kapral.
-Nic więcej nie widzę na tle tego lasu. - odpowiedział porucznik Goetel i to naprowadziło Andrzeja na samoloty, których pierwotnie szukał wyżej. Teraz je dostrzegł. Samoloty, zapewne bombowce. Najwyraźniej były jeszcze po Niemieckiej stronie i leciały znad Szwarcwaldu prosto na styk Francji, Szwajcarii i Niemiec.
-Odbezpieczyć broń - rozkazał porucznik - Atakujemy.
A Andrzej usłyszał w głowie dwa głosy. Jeden kazał mu zaatakować nieprzyjaciela i odpłacić mu za Wrzesień. Drugi głosem kapitana Papina mówił "zachęcający cel na granicy ... Messerschmitty w pobliżu"

[PL_Andrev]

Andrzej odbezpieczył broń i wszedł w lot nurkowy z kolegami, jednak zapytał:
Bombowce bez eskorty i to w czasie wojny... jest pan pewien poruczniku?

[PL_CMDR Blue R]

-Trzeba łapać okazję! Każdy swojego! - rozkazał, podczas gdy Andrzej naprowadził celownik na lecącego po prawej stronie (a więc lewej prowadzącego) bombowca...

=================


Podejście 1:
Dystans: Daleki
Możliwość otworzenia ognia (zwykłe). Deszcz ołowiu dostępny [instrukcja, strona 14]
Możliwość otworzenia ognia z karabinów, działek lub obu.
Celowanie możliwe w skrzydło lub kadłub.