R2 - ppor. Bartosz "Kosa" Wiśniowski - Drôle de guerre

[PL_Cmd_Jacek]

A więc "manewruję" tak by go złapać i zakończyć pojedynek.

[PL_CMDR Blue R]

Kosa wyskoczył zza ogona podporucznika i słowami "mam go" zakończył drugi pojedynek. Gdy wznosili się do trzeciego, w zasadzie gry o honor, "Kosa" się zastanowił, czy naprawdę ma aż tak słabego przeciwnika? Przecież on go rozkładał na łopatki na uczniowskich błędach. Nie mógł znaleźć "Kosy", więc leciał powoli? O ile w poprzedniej walce była szansa, ze nawet strzelając w podporucznika mógłby go tylko lekko uszkodzić, tak teraz był w stanie go rozstrzelać. Znów odbili w przeciwne strony i gdzieś w głębi Kosy dwa głosy zaczęły się kłócić. "Daj mu trochę szansy i tak wygrałeś" oraz drugi mówiący "Pokaż mu, że Kosa kosi wszystkich, którzy staną mu na drodze"...

[PL_Cmd_Jacek]

Mam już dwa zwycięstwa, więc teraz chodzi bardziej o styl niż o sam wynik. Nie szarpię maszyny – zamiast tego decyduję się na czysty, podręcznikowy manewr. Delikatnie podciągam drążek i przechodzę w Immelmana, wytracając prędkość tylko tyle, ile trzeba, by odwrócić kierunek i zyskać przewagę wysokości. Jeśli wykonam go dokładnie, powinienem wyjść nad nim i utrzymać inicjatywę do końca tego pojedynku.

Immelman - a w zanadrzu "refleks"

[PL_CMDR Blue R]

Gdy zakończył Immelmana, przez chwilę nie mógł dostrzec przeciwnika i ta chwila była kluczowa. Gdy dostrzegł go idącego świecą w górę, Bartosz musiał ratować się, aby przeciwnik nie wyszedł mu na ogon. Zanurkował, aby wykorzystać większą prędkość, ale chyba wtedy podporucznik Pissotte wykonał bardzo ostry zawrót i nagle sytuacja zmieniała się jak w kalejdoskopie. Teraz to on miał przewagę. "Kosa" musiał odbić w przeciwną stronę, tracąc całą przewagę i szczęśliwie francuz nie powtórzył manewru idealnie i nie udało mu się wejść na ogon. Rozluźnienie spadło z Bartosza. Najwyraźniej Francuz się rozgrzewał, choć nadal był słabszy. "Kosa" z jego pozycji byłby w stanie doprowadzić do wejścia na ogon, a Pissotte nie udał tego wykorzystać...

================
Runda 2
W rundzie 1:
Immelmann nieudany -1 pozycja
Przeciwnik nie zyskuje pozycji.

Manewrowanie:
Przewaga Kosy (DRM+2)

Wynik: 4 i 4. = 2. Bez zmiany pozycji.

Aktualna pozycja: Gorsza.

[PL_Cmd_Jacek]

Nie wyszło. Na ułamek sekundy tracę go z oczu i to wystarczy, żeby sytuacja się odwróciła. Widzę, jak idzie w górę i wiem, że jeśli teraz nic nie zrobię, wejdzie mi na ogon. Nie kombinuję już z efektownymi manewrami – skupiam się na przetrwaniu i odzyskaniu inicjatywy. Rzucam maszynę w gwałtowne uniki, pracując drążkiem i sterami na granicy możliwości, chcąc zbić jego celowanie i jednocześnie wyrwać się z tej niekorzystnej pozycji. Muszę go zgubić choć na chwilę… a potem odwrócić sytuację.

Uniki

[PL_CMDR Blue R]

Manewr 66 = 61-67 – Nożyce: Poprawia pozycję w następnej fazie o 2.
Manewr przeciwnika - brak poprawy pozycji

Manewrowanie:
DRM +2
1k6 Kosa = 2
1k6 przeciwnik = 1

+3 poprawa o 1 pozycję

= +3 pozycje


===============================================


Kosa rzucił się w wir skrętów, aby przeciwnik nie mógł złapać go w celownik. Francuski pilot podjął wyzwanie i brakło mu doświadczenia. "Kosa" zwolnił obroty, gdy zniknął z pola widzenia przeciwnika, obniżył lot i po dwóch zwrotach znalazł się pod nim, aby zaraz potem wyskoczyć na ogonie podporucznika i zameldować "Mam go". Podporucznik zaczął uciekać w bok, ale Bartosz utrzymał go w celowniku i nawet jakby podporucznik chciał negować wyższość "Kosy" nie mógł tego zrobić.
-Potwierdzam. - zameldował swoją całkowitą porażkę.

Wylądowali jeden po drugim i gdy Kosa z pomocą mechaników wysiadał z maszyny, chorąży Moret oraz sierżant Flanek rozgrzewali już silniki. Gdy Kosa zeskoczył ze skrzydła na płytę lotniska, podszedł do niego kapitan Łaszkiewicz mówiąc:
-Świetna robota, "Kosa". Dwa zero dla Polski!

[PL_Cmd_Jacek]

Trzy pojedynki, trzy różne lekcje. Na początku spokojnie sprawdziłem przeciwnika, potem wykorzystałem przewagę i zamknąłem walkę na swoją korzyść. W ostatnim starciu pozwoliłem sobie na odrobinę fantazji – nie wszystko wyszło idealnie, ale ostatecznie to ja narzuciłem tempo i przejąłem inicjatywę w decydującym momencie. Dobre ćwiczenia. Czuję, że zaczynam naprawdę rozumieć tę maszynę i walkę manewrową.

Zobaczymy jak to będzie wyglądało na koniec dnia.

[PL_CMDR Blue R]

-A co sądzisz o wyszkoleniu francuskich pilotów? - zapytał kapitan - Moim zdaniem wypada dość słabo... nie zamierzam im tego mówić tak wprost, ale chyba sami z tych walk wyciągną wnioski. Flanek to przecież prawdziwy wirtuoz. Rozniesie tego chorążego w pył.

[PL_Cmd_Jacek]

Szczerze powiedziawszy, jestem zaskoczony. Naprawdę nie wiem z czego to wynika, ale ich wyszkolenie jest ... takie teoretyczne.

Skupiam się na ostatnim pojedynku.

[PL_CMDR Blue R]

Pierwszy pojedynek był krótki. Flanek zameldował: "Potwierdzam zestrzelenie". Drugi toczył się znacznie dłużej, aż po kilku minutach Flanek znów potwierdził, że został zestrzelony i dopiero w najdłuższym, trzecim pojedynku udało mu się wejść na ogon chorążego Moreta i zgłosić, że go dopadł. I tak pojedynki międzynarodowe (w odróżnieniu od francusko-francuskich, które miały się odbyć następnie) zakończyły się wynikiem 2-1 dla Polski.

Sierżant Flanek gdy wylądował, wyglądał na wycieńczonego, zeskoczywszy na ziemię powiedział tylko:
-Cholera, panie kapitanie, chorąży dobry jest. Pierwszy francuski pilot, którego widzę, który naprawdę umie latać, panie kapitanie.

[PL_Cmd_Jacek]

Wyciągnij wnioski co poszło nie tak. To najważniejsze. A poza tym Francuz, rzeczywiście dobrze latał.

[PL_CMDR Blue R]

Kolejne dni były podobne. Kiepska pogoda pozwalała tylko na podstawowe ćwiczenia lub rutynowe patrole, a jedyne co zmieniało się, to wieści z Norwegii. Walki szły ze zmiennym szczęściem. Tu poddała się otoczona Niemiecka jednostka, tu zaś Alianci musieli opuścić zagrożone pozycje... Aż wreszcie doszło do połączenia wojsk Niemieckich z południa z otoczonymi wojskami w Trondheim i wycofanie Aliantów na północ. A we Francji pogoda kierowała ruchem powietrznym.

Dwa dni pozbawione były lotów. 30 kwietnia dywizjon odwiedziła matka chrzestna dywizjonu, a 3 maja Francuzi zaskoczyli Polaków organizując przyjęcie z okazji polskiego święta narodowego. Co prawda ciężko było cieszyć się z narodowego święta, gdy w kraju panoszyli się Niemcy, ale sam fakt, że Francuzi pamiętali był miły. I wtedy doszło do pierwszego kontaktu z nieprzyjacielem.

Był 6 maja 1940 roku.
Poranek.

Major Frédéric Geille wskazał na rozpogadzające się niebo za oknem i powiedział:
-Panowie. Mam raport pogodowy. To już ostatnie chmury. Do południa pogoda się poprawi znacznie i ma utrzymać przez parę dni. Wreszcie będzie okazja na sprawdzenie podczas lotów na górnym pułapie myśliwców. O 9:00 wystartuje 3-cia eskadra połową sił, o 11:15 - czwarta (a do tej należał polsku klucz). Najpierw lot zapoznawczy z terenem z wysokości 7500 metrów, później patrol na wysokości 5000 metrów. O 13:30 startuje druga połowa 3-ciej, o 15:45 druga. Ta część eskadry, która nie lata, stoi w stanie alarmu podczas lotu drugiej części eskadry.
Następnie kapitan Kerangueven przedstawił pilotów wyznaczonych do lotu na 9 i 13:30, a potem porucznik Dubreuil zrobił to samo. Na 11:15 wyznaczył do lotu swój klucz, klucz podporucznika Roiga oraz klucz kapitana Łaszkiewicza. Popołudniowy lot miał prowadzić jego zastępca, Leblanc, wraz z kluczem podporuczników Pissotte oraz Bardina.
Major powiedział:
-Szczegóły ćwiczeń zostaną przedstawione na własnych odprawach przez dowódców eskadr. To wszystko.

Niedługo później odbyła się odprawa. Porucznik Dubreuil powiedział:
-Podczas pierwszego kołalecimy zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zaczynając od Lillie. Klucz Polski pilnować będzie okolicy, a podporucznik Roig będzie prowadził. Potem zawracamy i lecimy odwrotnie do ruchu wskazówek zegara i kapitan Łaszkiewicz przejmie prowadzenie, a klucz podporucznika będzie pilnować okolicy. Ja będę lecieć za wami i będę pilnować, czy lecicie prawidłowo. Przyjrzyjcie się mapie, aby dobrze zapamiętać szczegóły. Z wysoka nie będzie tak łatwo je rozpoznać. Potem przejmę dowodzenie i latamy, aż w zbiornikach zostanie trzecia część paliwa i lądujemy. Może dopisze nam szczęście i przylecą Niemcy, a może u nich jeszcze utrzymuje się zła pogoda.... W każdym razie w pościgu pamiętajcie, aby nie przekraczać granicy Belgijskiej. Niemcy mogą chcieć sprowokować nas do tego, aby sprowokować incydent z Belgią. Jakieś pytania?

[PL_Cmd_Jacek]

Jedno pytanie. Jakoś nie słyszałem wcześniej, ale były już jakieś potyczki z Belgami ? W sumie są niby neutralni, ale ... były ?

[PL_CMDR Blue R]

Porucznik Dubreuil powiedział:
-Bardzo dobre pytanie, poruczniku. Z Niderlandów, to były walki z Holendrami, na południu Szwajcarzy są agresywni, ale Belgowie nas... może nie lubią, ale tolerują. Niemniej ponieważ my jesteśmy na wojnie, a oni nie, nie chcą, aby ich w wojnę wciągnięto. Więc jak zaczniemy wlatywać w ich przestrzeń, mogą to uznać, za próbę wciągnięcia ich do naszej wojny, jakby z nami nie walczyli...
-Zaatakują nas, to pewne - powiedział podporucznik Roig - Trzeba było linię Maginota ciągnąć do kanału.
Porucznik Dubreuil odparł:
-Wtedy by Belgowie weszli w sojusz z Niemcami, jak ich zostawimy na pastwę losu. Mamy więc ich nie drażnić, aby Niemcy tego nie wykorzystali. Niemcy zagrożą Belgii, ci będą jak w poprzedniej wojnie po naszej stronie.

[PL_Cmd_Jacek]

Rozumiem. Innych pytań nie mam. Lecimy,