R1 - ppor. Ludwik Gwarczyński - Zew latania

[PL_CMDR Blue R]

- No. Pamiętam Erwina. - Żwirko westchnął i zapytał - Myślisz, że to Erwin? No to już nie myśl, mój Sherlocku Holmesie. To nie Erwin. To moja grupa ucieczkowa. A konkretniej: to ja - podniósł na wysokość twarzy obie dłonie - Tymi ręcami. I uwierz mi: nie było innego wyjścia. I nie zamierzam niczego żałować. Ani za nic przepraszać. Było nas puścić po bratersku, panowie żandarmi, a nie przygód szukać. A że to nas zatrzyma... czy nie zatrzyma... To tylko takie z nudów pierdzenie. Nie dałem się zatrzymać znudzonym Rumunom, to i tutaj długo nie posiedzę. Jakoś jestem o to dziwnie spokojny. - to mówiąc wrócił do zamiatania łyżką w talerzu.

[LudwikG]

- Achhh to ty? Nie no brawo ty nasz pięściarzu, brawo!

[PL_CMDR Blue R]

- Zaraz tam: brawo, nie brawo... - Żwirko pokręcił głową z niesmakiem - Nie zrobiłem tego dla poklasku, czy próżności. Naprawdę wolałbym przemknąć się cicho. I nie mam za grosz satysfakcji z okładania po łbach braci Rumunów... - westchnął ciężko - Po prostu trafiliśmy na nadgorliwców, którzy chcieli nas posadzić. A na to nie mogliśmy się zgodzić. No bo kto będzie bił Niemca i Ruska, gdy my będziemy gnić w kolejnym zawszonym więzieniu? Chyba to rozumiesz, Ludwiku?