R3 - Kpr. Bronisław Wojno - Bitwa o Flandrię

[PL_CMDR Blue R]

Skierowali się na północ, dolecieli pod Hagę i znów o 10:25 wrócili nad Walcheren, mając paliwo na około godzinę lotu (z prędkością ekonomiczną), gdy porucznik rozkazał powrót. Chociaż do bazy mieli tylko kilkanaście minut lotu, ryzyko, że zostali by bez paliwa na powrót istniała, zwłaszcza, gdyby walka się przeciągnęła.

O 10:44 Bronisław wylądował na lotnisku z uczuciem niespełnienia. Szybko zdali meldunek i gdy porucznik ruszył przodem, podporucznik Prevost szepnął do Bronisława:
-Widzieliście tych Niemców podczas lotu?
Gdy Bronisław przytaknął, podporucznik powiedział konspiracyjnym tonem:
-Tylko porucznik ich nie widział... Chyba mu zaproponuje mojego strzelca, ma świetny wzrok.... Albo trzeba mu kupić okulary, inaczej ucieknie nam połowa celów...

[pingwin14-93]

- Podporucznik Piłsudski wspominał ze latał z świetnym francuskim strzelcem, który widział dosłownie wszystko, to chyba ten. Dziwne że tyle na rozkaz pogoni czekać musieliśmy. Ten atak z góry mógł nam dać wiele zestrzeleń.

[PL_CMDR Blue R]

-Prawda, prawda. - powiedział podporucznik i ruszyli dalej do kantyny, napić się przed dyżurem.

12:10
To, że porucznik Folliot zaprosił Bronisława i podporucznika Prevosta na specjalną odprawę, w pierwszej chwili nasuwało sugestię, że ktoś doniósł na ich marudzenie i czeka ich pouczenie, ale nie. Okazało się, że naprawdę wezwano ich na odprawę ze specjalnym zadaniem.

Porucznik Folliot wskazał zaznaczoną na mapie trasę i powiedział:
-Statek z amunicją do Vlissingen jest teraz na wysokości Calais, pilnowany przez oficera [podporucznika] Casse. Wy przejmujecie go od Dunkierki do Ostendy. Czyli od około 13:10 do 15:15. Potem przejmie ich oficer [podporucznik] Jacoubet i reszta eskadry na patrolu, a samo wejście do portu osłaniać będzie pierwsza eskadra. Sam statek z amunicją jest osłaniany przez kanonierkę, ale dodatkowa osłona przeciwlotnicza nie zaszkodzi, aby zniechęcić Niemców do ataku. Po naszym powrocie z patrolu, dołączycie do nas w alarmie do wieczora i to cały pan na dzisiaj.
Tak więc za godzinę startujecie do eskorty statku, wracacie o 15 i od 18 do 21 mamy alarm. Jakieś pytania?
Podporucznik Prevost zapytał:
-Jak Niemcy zaatakują ze znaczną przewagą i przy eskorcie myśliwskiej.... jak ważny jest ten transport? Mamy iść na samobójczy atak, czy odpuścić?
Porucznik Folliot powiedział:
-Iść na atak. Do Vlissingen będzie coraz ciężej się dostać, więc lepiej stracić dwa samoloty, niż dywizje walczące na Walcheren, nie uważacie?
Podporucznik przytaknął i powiedział:
-Zrozumiane. Bronić bez względu na koszty.
I nastała taka niezręczna cisza przez kilka sekund.

[pingwin14-93]

- Wszystko zrozumiane. Ruszamy się szykować do lotu.

[PL_CMDR Blue R]

Gdy wyszli z sali odpraw, podporucznik Prevost obejrzał się, czy ich na pewno nikt ich nie podsłucha i zapytał:
-Co myślicie o naszym rozkazie obrony statku bez względu na koszty?

[pingwin14-93]

- Chyba naszym brakuje amunicji i się pali by dostarczyć. Będzie trudno. W szczególności że będziemy mieli walki nad oceanem. Skoki ze spadochronu mogą być trudne.

[PL_CMDR Blue R]

-Czyli jesteście gotowi do ataku na przeważającego liczebnie wroga, nawet jak wtedy możecie zginąć? - zapytał Prevost. W jego głosie było jednak coś dziwnego. Czy on bał się, że Bronek go opuści w takim ataku?

[pingwin14-93]

- Jak będzie trzeba to będę walczył. Żołnierze na froncie też ryzykują życiem, my robimy to rzadziej ale też to robimy. Dostaliśmy rozkaz i widać ze jest to ważne zadanie.

[PL_CMDR Blue R]

Wystartowali o 13:07 i już po chwili odnaleźli cel: Parowiec, prowadzony przez niewielki okręt wojenny, kierujące się na wschód. Zajęli pozycje dwa kilometry na wschód od nich i na wysokości 1400 metrów, zaczęli kręcić koła.

Koło za kołem, kręci się, kręci się koło za kołem... Jedynym nieruchomym punktem, który widział Bronisław, był samolot podporucznika Prevosta. Wydawać się mogło, że to morze i brzeg obracają się wokół samolotu... i wtedy statki zbliżały się. Prevost wyrównywał lot i kierowali się dalej na wschód. I wtedy Bronisław miał dziwne uczucie. Wskaźniki wskazywały, że lecą prosto... ale on widział, że jego samolot skręca w lewo. Ten horyzont, na którym brzeg miał przemieszczać się dookoła, był statyczny... Chwilę to zajęło, zanim umysł znów załapał, że tak powinno być... i wtedy znów zaczynali kręcić się koło. I znów to horyzont obracał się wokół nich... i znów lecieli w lewo, czyli na wprost... i znów gdy "wprost" było z przodu, zaczynali się kręcić. Była dopiero 14:00, a Bronek miał już wątpliwość, czy jak wylądują, czy nie będzie miał problemów z chodzeniem. I nagle pojawił się myśl. Jak zaatakuje ich przeciwnik... to przez chwilę będą mieli problem z walką, o ile przeciwnik nie będzie uciekał w prawo... Czy bokser przed walką będzie bawił się w obertasy? Przecież jak on będzie potem się chwiał, to przeciwnik go pokona... a oni właśnie kręcili się, koło za kołem...

[pingwin14-93]

- Powiem panie poruczniku że czuję się jakby mnie za długo trzymali na karuzeli, o wiele za długo - zaśmiał się Bronek.

[PL_CMDR Blue R]

-Kręci się wam w głowie? - odpowiedział podporucznik - Możemy dla odmiany kręcić się przeciwnie do wskazówek zegara - zaproponował, jakby kierunek miał jakiekolwiek znaczenie.

[pingwin14-93]

- Może być, wszystko mi jedno w którą stronę się kręci. Może róbmy troszkę większe koła, bo jak zaatakują to nie będziemy w stanie walczyć z pełną siłą.

[PL_CMDR Blue R]

Albo podporucznik Prevost nie zrozumiał Bronisława, albo robił to na złość. Zaraz po kolejnym prostym odcinku zaczął kręcić się w przeciwną stronę... jeszcze ostrzej, niż wcześniej. Przez pierwsze kilka kółek Bronisław miał wrażenie, że to może tylko odczucie, związane z tym, że wcześniej kręcili obroty w drugą stronę, ale gdy zaczął spoglądać na zegar stało się jasne, że tak nie jest... A może właśnie podporucznik nie patrzył na zegar, tylko zdał się na wyczucie?
Wtedy też odezwał się Julius Champignon, nawigator:
-Panie kapralu, musimy tak się kręcić? Jeszcze trochę i Ostendy nie wypatrzę... Nie możemy latać prosto, tam i z powrotem?
Bronisław spojrzał na horyzont... ten wirował bardzo szybko, tak, że Bronek ledwo mógł dostrzec płynące statki, co dawało znać, że z wypatrzeniem samolotów może być problem.

[pingwin14-93]

- Panie poruczniku, prosimy z załogą o litość. W tym momencie to jakby Niemiec był 400 metrów od nas to go nie zobaczymy tak nam się kręci w głowach.